Niels Derks - 23 december 2009 14:52
Geen kans voor heren 1 tegen koploper
Na een bijna afgeronde succesvolle eerste helft was het eindelijk zover: de enige echte koploper, Peelpush uit Meijel, een pak rammel geven. Na de blamage vorige week tegen Nuvoc, waar we met 3-1 onderuit gingen, was iedereen zeer gebrand om tegen de koploper in eigen huis goed voor de dag te komen. Ook de koploper had maar één wedstrijd verloren in de 8 wedstrijden die ze hadden gespeeld en stonden 4 punten voor op ons.
We wisten dat er weinig zwakke punten in het team zaten, helemaal omdat het team versterkt was met een spelverdeler en een passer/loper van 1e divisionist Pex/HHC uit Horn. Samen met onze grote vriend Rik Tunissen (die terug was gekomen vanuit Hovoc) op de diagonaal en twee uitstekende middenspelers was het devies vooral druk zetten met de service en de kansen die je krijgt, pakken!
Echter, de invulling hiervan bleek al gauw een grotere opgave dan de voornemens. Zonder middenman Niels Derks, die met een schouderblessure verstek moest laten gaan, kwamen we in de eerste set al heel snel onder druk te staan. Een meer dan behoorlijke service zorgde ervoor dat het midden heel weinig bediend kon worden (de laatste weken onze sterkste kant) en de buitenkant vaak een twee-mans blok kreeg. Vrijwel emotieloos dropen we na een kleine 20 minuten af en was de eerste set beslist: 12-25.
In de tweede set was het eigenlijk niet veel anders. Al snel kwamen we weer achter met 1-8 en zakte de moed ons al snel in de schoenen. Op routine en toch wel een redelijk basisniveau gingen we vanaf dat moment wel wat constanter spelen, maar een inhaalrace was teveel gevraagd. Toch werd het naar het einde van de tweede set nog redelijk close, getuige ook de setstand van 22-25.
De wedstrijd was na de eerste 2 sets dus al vrijwel beslist, de enige kans die we nog hadden was om 3 sets achter elkaar binnen te harken en de overwinning in Gennep te houden. Op zich werden we wel constanter in de 3e set, maar bleek uiteindelijk toch dat de koploper terecht op die plek in de 2e divisie stond. Het niveauverschil was gewoon te groot en ondanks ons redelijk verdienstelijke spel in de 3e set, ging ook deze set naar de gasten uit Meijel met 21-25.
Een behoorlijke deceptie dus, nog niet eerder stonden we dit seizoen met 0-3 achter en om de eer te redden, waren we aan ons zelf verplicht om koste wat kost de laatste set te winnen en tenminste 1 punt hier te houden. In de laatste set ging trainer Marc Hermans dan ook wisselen waardoor Jochem Thissen het kind van de rekening werd. Hiervoor in de plaats kwam Kris Duinstee binnen de lijnen, een jong talent van het 2e team van Flamingo’s. Of het de magische aura van onze ‘struik’ was of dat het niveau gewoonweg omlaag ging bij Peelpush (de buit was immers al binnen), ineens stonden we structureel voor in de 4e en laatste set. We hadden immers ook weinig meer te verliezen, we wilden alleen het publiek laten zien dat we nog steeds wel een balletje konden rammen. Gestaag liep dan ook de voorsprong op en met behulp van het toegestroomde publiek konden we de set naar ons toe trekken met 25-21.
Uiteindelijk dus een behoorlijke deceptie, vooral de eerste set waar we ons letterlijk van het veld af lieten slaan. Daarna zijn we als team wel wat constanter geworden maar moesten we achteraf er gewoon vrede mee hebben dat het niveauverschil die dag gewoon te groot was. Aangezien onze andere concurrent, Twente ‘ 05 uit Enschede, ook met 3-1 won, blijven we weliswaar 3e maar het gat met de eerste 2 wordt nu wel significant groot. Gelukkig kunnen we aankomende zaterdag weer wat punten bij elkaar sprokkelen en wat zelfvertrouwen herwinnen als we het tegen de hekkensluiter Havoc uit Haaksbergen op gaan nemen.